calendar

มดกัด
อิ่มทิพย์???
หาดทุ่งวัวแล่น
ต้นคูนต้นนี้สองขวบแล้วครับ
กลับมาแว้ว...
คิดถึง....กรุงเทพ
เที่ยวๆๆ
ปกติ..ปกติ..
สบาย สบาย
อยากลาออกจากความเป็นแม่...
ปะป๋ากลับมาแว้ว.....
วันที่ 9
วันที่ 8
วันที่ 6
วันที่ 5
วันที่ 4
วันที่ 2
วันที่ 1
ปะป๋าไปอบรม
บ่นไปเรื่อยตามประสาแม่ขี้บ่น
เรื่อยเปื่อย
เหนื่อย...เครียด...
ตัวนำโชค
เบื่อ ๆ อยาก ๆ
ต้นคูนลูกพ่อ
ขึ้นโต๊ะ
หลายเรื่อง
สู้เพื่อแม่....ก้าวร้าว
จักรยานคันใหม่
โทรศัพท์เสีย ... มือถือล่ม
ไปตัดผมกัน
หนีลูกไปดูโจรสลัด..รถพัง
เรื่องยาวๆๆๆๆ
เมาชาเขียว
ดื้อ
ตัวรุม ๆ
หัวเจาะ
ปะป๋า...
ต้มข่าไก่...สามแผ่นร้อย
น้องช่อ
เด็กชายเมืองปาย
หมูปาล์ม



บ่นไปเรื่อยตามประสาแม่ขี้บ่น

ช่วงนี้แม่วุ่น ๆ กับเรื่องงาน
ก็เลยไม่ค่อยได้เขียนเรื่องราวของลูก
บางวันก็กลับบ้านช้ากว่าปกติ
ต้นคูนคงเบื่อมาก ๆ
ย่าต้องพาออกไปเดินเล่นนอกบ้าน

เดี๋ยวนี้ต้นคูนพูดได้หลายคำขึ้น
พยายามที่บอกเรื่องราวต่าง ๆ
วันก่อนต้นคูนล้มที่หน้าประตูบ้าน
เป็นแผลเลือดออกซิบ ๆ ที่หัวเข่าสองข้าง
แต่ตอนนี้หายดีแล้วเหลือแต่รอย


เวลาที่เห็นแผลที่หัวเข่า
ต้นคูนจะบอกว่า "ย้ม...ตู"
เป็นอันเข้าใจล่ะ ว่าล้มที่ประตู


เมื่อก่อนตอนที่ยังไม่มีลูก
เวลาที่เห็นพ่อหรือแม่คนอื่นฟังลูกตัวเองพูด
ซึ่งยังพูดไม่ค่อยชัด บางทีก็ไม่ค่อยเข้าใจ
สำหรับคนอื่น แต่สำหรับพ่อแม่
พอลูกพูดออกมา พ่อแม่ก็จะสามารถ
แปลคำพูดของลูกออกมาได้เข้าใจ


ตอนนี้แม่กับพ่อก็คงเป็นแบบนั้น
บางคำที่ต้นคูนพูดแล้วคนอื่นฟังไม่เข้าใจ
แต่พ่อกับแม่จะเข้าใจแล้วก็จะแปลออกมาได้
แล้วก็ต้นคูนก็จะดีใจที่พ่อกับแม่เข้าใจ
ที่ลูกพูด หรือลูกต้องการอะไร

อีกเรื่องที่ปะป๋าชอบใจมาก ๆ
ก็คือเรื่อง "รถ"
ต้นคูนรู้จักรถหลายแบบ
เวลาเห็นรถวิ่งบนถนน
ต้นคูนชอบดูรถ
"ทูก"  คือ รถบรรทุก
"กะ"  คือ รถกระบะ
"ไซค์"  คือ มอเตอร์ไซค์
"เล่ย์" คือ โชเล่ย
"เก๋ง" คือ รถเก๋ง
"บิน" คือ เครื่องบิน
แม่ชอบเวลาที่ต้นคูนพูด

ส่วนเรื่องกินก็ทำใจได้นานแล้ว
กินบ้างไม่กินบ้าง
ถ้าอันไหนชอบก็กินมาก
อันไหนไม่ชอบก็กินน้อยหรือไม่กินเลย
ต้นคูนไม่ชอบให้ใครมาบังคับ
โดยเฉพาะเรื่องกิน

แม่อ่านในหนังสือที่ซื้อมา
เขาบอกว่าเด็กวัยนี้จะแสดงตัวตนที่แท้จริง
การที่เด็กดื้อมาก ๆ ถ้ามองในแง่ดี
แสดงว่าต่อไปเด็กจะเป็นคนที่
มีความเป็นตัวของตัวเองสูง

แม่บอกกับปะป๋าเรื่องนี้
ว่าอีกหน่อยต้นคูน
ถ้าลูกโตขึ้นแล้วเป็นแบบหนังสือที่อ่าน
คือรักอิสระ  มีความเป็นตัวของตัวเอง
ไม่ชอบให้ใครบังคับ
ที่สำคัญพอลูกโต
เขาก็คงอยากมีชีวิตแบบที่เขาต้องการ
แบบที่เขาออกแบบเอง
แล้วก็กับคนที่เขาจะอยู่ด้วยในอนาคต
ดังนั้น เราสองคนทำใจได้เลย
ว่าลูกคงไม่มาอยู่กับเราจนแก่หรอก
คงต้องอยู่กับสองคนตายาย

ทุกวันนี้แม่พยายามบอกตัวเองว่า
เลี้ยงลูกเลี้ยงได้แต่ตัว
อย่าไปคาดหวังว่าจะฝากชีวิตไว้
พอลูกโตเขาก็คงอยากมีชีวิตของเขา
เหมือนกับเราที่ครั้งหนึ่งก็เคยเป็น


แล้วพอลูกมีครอบครัว
เขาก็คงอยากให้เป็นครอบครัว
ที่เขาต้องการ
ถึงพ่อกับแม่จะเลี้ยงลูกมา
แต่พอถึงตอนนั้นก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว
เฮ้อ! คิดแล้วเศร้าเหมือนกันนะ
แต่มันก็เป็นความจริงที่ต้องเกิดขึ้น

ทุกอย่างมันเหมือนกับภาพ
ที่เคยฉายไปแล้วก็วนกลับมาอีก
บางครั้งเหมือนมองเห็นตัวเองในอดีต
อย่างที่เคยได้ยินผู้ใหญ่บอกว่า
เมื่อก่อนใครทำอะไรกับพ่อแม่ไว้
อีกหน่อยพอมีลูกเองแล้วก็ระวังไว้
มันก็จะเป็นแบบเดียวกับที่เราทำนั่นแหละ
คิดแล้วก็.....นะ

ปล. ขอบคุณทุกท่านที่แวะมานะคะ

แม่มดเมืองปาย : ของฝากไม่ต้องหรอกค่ะ
ถ้าให้ดีขอเป็นตั๋วเครื่องบินไปกลับแทนได้ปะค่ะ 5555
พี่แวะไปอ่านเรื่อง just say no เห็นด้วยเลยค่ะ
ว่าเราต้องปฏิเสธลูกบ้าง หัดให้รู้จักกับคำว่าไม่
รู้จักกับความผิดหวังบ้าง ไม่งั้นลูกลำบากแน่ ๆ

แม่ส้มต้นตาล : สงกะสัยพี่ต้องหันมากินข้าวเหนียวแทน
จะได้เข้าใจว่าทำไมลูกถึงชอบนักหนา
แต่ว่าพี่กินทีไรนั่งท้องอืดทุกที อิ่มยาวถึงเที่ยงเลยค่ะ

แม่บั๊มนู๋อิ๊งค์ : มาเข้าชมรมลูกข้าวเหนียวกันค่ะ
อีกหน่อยพี่ว่าจะย้ายไปอยู่แถว ๆ ทุ่งกุลาร้องไห้แล้วค่ะ

แม่น้องอัญญา : มาอยู่ชมรมลูกข้าวเหนียวกันนะคะ
พี่ว่าจะลองหุงข้าวเหนียวแทนข้าวสวยแล้วค่ะ
กินกันให้ดั้งแบนไปเลย ปกติมันก็ไม่โด่งอยู่แล้ว..อิอิ

     Share

<< เรื่อยเปื่อยปะป๋าไปอบรม >>

Posted on Fri 29 Jun 2007 6:17
 

Comments

Alnazakam-iaformation found, problem solved, thanks!
Martin   
Sat 8 Mar 2014 16:44 [2]
 

คิดถึงพี่อุ้มจังค่ะ บ่นๆแบบนี้เป็นคุณแม่เต็มขั้น อิอิ

เห็นพูดถึงข้าวเหนียวด้วยอ่ะ เป็นลาวแต่กินข้าวเหนียวแล้วย่อยไม่ได้ แบบน้าเจี๊ยบเนี่ย เสียชาติเกิดมากๆ 555

พี่อุ้มจะนึ่งข้าวเหนียว ให้ต้นคูรหม่ำมั่งก็ดีนะคะ เปลี่ยนบรรยากาศ การกิน แต่ต้องเคี้ยว นานนนนนนนนน นะ อิอิ

พี่อุ้มรู้ป่าว หมู่บ้านที่เจี๊ยบอยู่ ณ ตอนนี้ เป็นหมู่บ้าน ที่ผลิดกระติ๊บข้าวเหนียวเยอะที่สุดในโลก อิอิ เวอร์ไป ใน ประเทศพอ

ถ้าพี่อุ้มเปิดในเน็ท ก็จะเจอหมู่บ้านเจี๊ยบนะ แต่มะบอกหรอก หุหุ

ส่งที่อยู่ให้ทางเมลล์ได้ป่าวคะ
เผื่อจะเอาไรฝากให้ เจ้าลิง เอาชือ่เจ้าลิงน้อยนะคะ

...
น้าเจี๊ยบ เอง   
Sun 1 Jul 2007 16:34 [1]

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh