calendar

กลับมาแว้ว...
คิดถึง....กรุงเทพ
เที่ยวๆๆ
ปกติ..ปกติ..
สบาย สบาย
อยากลาออกจากความเป็นแม่...
ปะป๋ากลับมาแว้ว.....
วันที่ 9
วันที่ 8
วันที่ 6
วันที่ 5
วันที่ 4
วันที่ 2
วันที่ 1
ปะป๋าไปอบรม
บ่นไปเรื่อยตามประสาแม่ขี้บ่น
เรื่อยเปื่อย
เหนื่อย...เครียด...
ตัวนำโชค
เบื่อ ๆ อยาก ๆ
ต้นคูนลูกพ่อ
ขึ้นโต๊ะ
หลายเรื่อง
สู้เพื่อแม่....ก้าวร้าว
จักรยานคันใหม่
โทรศัพท์เสีย ... มือถือล่ม
ไปตัดผมกัน
หนีลูกไปดูโจรสลัด..รถพัง
เรื่องยาวๆๆๆๆ
เมาชาเขียว
ดื้อ
ตัวรุม ๆ
หัวเจาะ
ปะป๋า...
ต้มข่าไก่...สามแผ่นร้อย
แมะ แมะ แมะ...
มะม่วงเบา..เกี้ยมอี๋น้ำ
แม่ครัวมือใหม่
ไข่น้ำ...ต้มส้มปลาทู..อร่อย
น้องช่อ
เด็กชายเมืองปาย
หมูปาล์ม



เบื่อ ๆ อยาก ๆ

ช่วงนี้ต้นคูนยังอยู่ในช่วงเบื่อ ๆ อยาก ๆ
บางวันก็กินมาก บางวันก็กินน้อย
เดาใจยากจริง ๆ เลย
อย่างเช่นเมื่อวานเย็น
แม่ซื้อก๋วยเตี๋ยวน้ำมาให้กิน
ต้นคูนก็กินได้มาก

เมื่อเช้าแม่ทำข้าวผัด
ก็ได้กินหมดถ้วย
ตอนเที่ยงย่าบอกว่ากินก๋วยเตี๋ยวผัดได้อีกเยอะ
แต่พอมาตอนเย็น
แม่คิดว่าต้นคูนคงเบื่อข้าว
ก็เลยทำมะกะโรนีผัด
คิดว่าคงจะหม่ำได้เยอะ

เบื่อ ๆ อยาก ๆ

แต่แล้วก็ผิดคาด ไม่กินซักคำ
ปะป๋ากับแม่ก็เลยต้องรับผิดชอบทั้งหมด
สุดท้ายมื้อเย็นวันนี้
ต้นคูนก็กินข้าวกับไข่เจียวใส่หมูหยอง
กินเกือบหมดถ้วยด้วยนะ
แม่ล่ะเดาใจไม่ถูกจริง ๆ เลย
แล้วพรุ่งนี้แม่จะทำอะไรให้ต้นคูนกินดีล่ะ?

เบื่อ ๆ อยาก ๆ
ตอนอยู่กับป้า ถึงเวลาต้องมานั่งประจำที่กินข้าว

อีกเรื่องที่แม่ตั้งใจว่าจะทำให้ได้
แต่ก็คงไม่ได้ซะแล้ว
ก็เรื่องที่จะฝึกให้ต้นคูนมีวินัย
โดยเฉพาะเรื่องกิน
เมื่อตอนที่ต้นคูนอยู่กับป้า
ต้นคูนมีวินัยเรื่องกินมาก
ถึงเวลาป้าจะให้นั่งโต๊ะแล้วก็กินข้าวหมดทุกมื้อ
ไม่มีการวิ่งไล่ป้อนข้าว หรือไม่ยอมกินข้าว
ไม่ว่าป้าจะทำอะไรต้นคูนหม่ำเรียบหมดทุกมื้อ

เบื่อ ๆ อยาก ๆ
ก่อนวันเดินทางลงใต้ 1 วัน

แต่พอกลับมาอยู่กับแม่
วันแรก ๆ ก็ยังดีอยู่
แต่พอต้นคูนเริ่มไม่กินข้าว
จนกระทั่งแม่ต้องพาไปหาหมอ
หลังจากนั้นการกินของต้นคูนก็เปลี่ยนไป
กินยากขึ้น แล้วก็ไม่ยอมอยู่กับที่
ไม่ยอมนั่งโต๊ะ  บางครั้งก็ต้องวิ่งไล่ป้อนข้าว
ทำเอาพ่อกับแม่เครียดกับเรื่องนี้มาก

เบื่อ ๆ อยาก ๆ
วันแรก ๆ ที่กลับมา ก็ยังยอมนั่งโต๊ะกินข้าว

แม่คิดว่าสาเหตุอาจมาจากหลายปัจจัย
อย่างที่คุณหมอบอกว่า
เป็นช่วงวัยของเด็ก เด็กเริ่มที่จะเลือก
เลือกที่จะกินหรือไม่กิน
แล้วก็เริ่มสนใจสิ่งต่าง ๆ รอบตัว
และอีกอย่างที่แม่คิดว่าคงเป็นเรื่องสำคัญ
แต่คุณหมอไม่ได้บอกก็คือ
คนป้อนข้าวไม่ใช่ป้า
รวมทั้งบรรยากาศสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ

เบื่อ ๆ อยาก ๆ
วันแรกที่ยอมกินข้าวหลังจากอดมาหลายวัน

สรุปก็คือ
แม่ไม่ได้เลี้ยงต้นคูนเองตั้งแต่แรก
ก็เลยทำให้หลาย ๆ เรื่องอยู่นอกเหนือการควบคุม
แต่ไม่โทษใคร เพราะว่าเรื่องทุกอย่าง
แม่เป็นคนตัดสินใจเอง
แล้วแม่ก็ดีใจที่ต้นคูนได้ไปอยู่กับป้า

เบื่อ ๆ อยาก ๆ
ไม่ยอมนั่งโต๊ะอีกแล้ว

ปะป๋าบอกว่าไม่เป็นไร
เรื่องกินข้าว เดี๋ยวรอให้โตอีกสักนิด
เราค่อย ๆ หัดให้นั่งโต๊ะ แล้วกินพร้อมกัน
คงยังไม่สายเกินไปมั้ง
อันนี้แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน

เบื่อ ๆ อยาก ๆ
คลอเคลียกับพ่อเหมือนเดิม

ส่วนเรื่องอื่น ๆ ต้นคูนไม่มีปัญหาเลย
ไม่ว่าจะเป็น อาบน้ำ กินนม กินน้ำ ทุกอย่างโอเค
ยกเว้นเรื่องกินนี่แหละ
เดี๋ยวพรุ่งนี้มาดูซิว่าต้นคูนพูดคำอะไรได้บ้างแล้ว

ปล. ขอบคุณทุกคอมเม้นนะคะ

เรื่องลูกชายติดพ่อ น้อยใจนิดเดียวเองค่ะ
แต่ดีใจมากกว่าที่ลูกติดพ่อ เขาจะได้มีพ่อเป็นตัวอย่าง
และที่สำคัญ พี่จะมีเวลาว่างมาก ๆ เลยค่ะ
55555
อย่างตอนนี้ปะป๋าก็ต้องไปกล่อมต้นคูนนอน
ส่วนแม่ก็มานั่งเล่นเน็ตค่ะ..อิอิ

ส่วนเรื่องเหตุการณ์ทางนี้ก็ตามข่าวเลยค่ะ
แย่ แต่ไม่รู้จะทำไง
ลืมบอกไปค่ะว่าอาจารย์ทีสอน รร. เดียวกับปะป๋า
ที่ถูกยิงเมื่อสองอาทิตย์ก่อน เสียแล้วนะคะ
เผาไปแล้วเมื่อวันอาทิตย์ค่ะ
หมอช่วยอะไรไม่ได้
กระสุนก็ยังไม่ได้เอาออก
ตอนแรกที่ รร.ไปเยี่ยมเห็นว่าพูดได้ รู้เรื่อง
แต่ก็ช่วยไม่ได้ค่ะ  เศร้า...

ว้าก...ต้นคูนอึแตกค่ะ
แต่ไม่ต้องห่วง ปะป๋าพาไปจัดการแล้ว
แต่เดี๋ยวต้องลงไปเป็นกำลังใจซะหน่อย

เบื่อ ๆ อยาก ๆเบื่อ ๆ อยาก ๆ

     Share

<< ต้นคูนลูกพ่อตัวนำโชค >>

Posted on Thu 14 Jun 2007 20:48
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh