calendar

จักรยานคันใหม่
โทรศัพท์เสีย ... มือถือล่ม
ไปตัดผมกัน
หนีลูกไปดูโจรสลัด..รถพัง
เรื่องยาวๆๆๆๆ
เมาชาเขียว
ดื้อ
ตัวรุม ๆ
หัวเจาะ
ปะป๋า...
ต้มข่าไก่...สามแผ่นร้อย
แมะ แมะ แมะ...
มะม่วงเบา..เกี้ยมอี๋น้ำ
แม่ครัวมือใหม่
ไข่น้ำ...ต้มส้มปลาทู..อร่อย
no title
ไปนอนหาดใหญ่
โดนซ้อม
ผมโตแล้วครับ
ติดพ่อ ติดแม่
บททดสอบความเป็นพ่อแม่
ขอบคุณทุก ๆ ความห่วงใย กำลังใจ สิ่งดี ๆ และรอยยิ้มค่ะ
เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้
ปล่อยให้หิวซะให้เข็ดเจ้าตัวแสบเอ๋ย
ไม่เครียดค่ะไม่เครียด
ไปหาหมอกันดีกว่า
สับสน
กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก
เรื่องราวมากมาย...
พ่อแม่มือใหม่
วุ่นวายแต่ก็สบายดี
ต้นคูนมาแว้ว...
สู้เพื่อลูก....
หม่ำ พ่อ ว่าว ปุย
อาหารของต้นคูน
รายงานตัว...กับค่าคุ้มครอง
เห็นแก่ตัวให้น้อยลง
บ๊ายบาย...ป่าไร่
ปะป๋าไปถ่ายรูป
น้องช่อ
เด็กชายเมืองปาย
หมูปาล์ม



ติดพ่อ ติดแม่

ปกติเวลาต้นคูนอยู่กับปะป๋า
ต้นคูนจะติดพ่อมาก ๆ แม่จะกลายเป็นตัวประกอบ
ไม่ว่าจะทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่
จะร้องหาป้อ ๆๆๆ ตลอด
แล้วก็จะชอบให้พ่ออุ้มบ่อย ๆ
พ่ออุ้มต้นคูนจนปวดหลังไปเลยงานนี้
แม่จะอุ้มแทนต้นคูนก็ไม่เอา

น่าสงสารปะป๋า 5555
แม่แอบเยาะเย้ยปะป๋าว่าเป็นไงล่ะ
ลูกชายสุดที่รักของพ่อ อิอิอิ
งานนี้แม่สบายใจ จะกินข้าวอาบน้ำลูกก็ไม่สน
ไม่เหมือนปะป๋าทำไรไม่ได้เลย ลูกติดหนึบเป็นลูกลิง

 

แต่แล้วเมื่อปะป๋าต้องไปทำภารกิจเพื่อความมั่นคงของครอบครัว
แม่ก็ต้องอยู่กับต้นคูนสองคน
วันแรกยังไม่เท่าไหร่ เรายังอยู่กันด้วยความสงบ
แต่วันที่สองต้นคูนแสดงอาการติดหนึบกับแม่ซะแล้ว
ไม่ว่าจะทำอะไรที่ไหนเมื่อไหร่ แม่ก็ต้องอยู่ด้วย
แล้วก็ต้องอุ้มด้วยนะ แค่วันเดียว
48
ชั่วโมง
ไม่อยากจะบอกเลยว่าแม่ปวดไปทั้งตัว
อุ้มต้นคูนไม่ไหวแล้วลูก  แขนชาไปหมดแล้ว
ดีนะที่ปะป๋าไปแค่สองคืนไม่งั้นแม่เดี้ยงแน่ ๆ

 

ตอนนี้เรื่องการกินข้าวของต้นคูน
ไม่ค่อยมีปัญหาแล้ว กินมากกินน้อยก็ปล่อยไป
แต่ช่วงนี้กินเก่ง กินทุกอย่างที่จัดให้
ที่สำคัญไม่ยอมกินกับช้อน
แม่ต้องใช้มือหยิบเปิปเหมือนสมัยก่อน
แล้วก็ป้อนเข้าปากให้ ถ้าใช้ช้อนจะไม่ยอมอ้าปากเลย
น้ำซุปที่ชอบกินก็ไม่เอาแล้ว ชอบกินแบบแห้ง ๆ

สำหรับเรื่องที่นำมาเป็นประเด็นตอนนี้
ก็คือเรื่องการร้องตอนกลางคืน
แม่สังเกตหลายครั้งแล้วว่า
ถ้าตอนกลางวันต้นคูนถูกขัดใจมาก
ตอนกลางคืนก็จะนอนละเมอ
แล้วก็ร้องเหมือนถูกขัดใจ
ปะป๋าต้องอุ้มพาเดินลงไปข้างล่าง
เดินวนไปวนมาแป้ปนึงเดี๋ยวก็หาย
แล้วก็กลับมานอนต่อ
กำลังพยายามแก้ปัญหาเรื่องนี้อยู่
แต่การที่จะไม่ขัดใจลูกยอมให้ทำทุกอย่าง
เล่นทุกอย่างที่อยากเล่นก็คงเป็นไปไม่ได้
เพราะต้นคูนจะเล่นของที่ไม่อยากให้เล่น
เช่น กระติกน้ำร้อน หม้อหุงข้าว ฯลฯ
แล้วก็คงเป็นช่วงวัยของเด็กที่เริ่มมีจินตนาการ
ชอบเก็บนู่นเก็บนี่ไปคิด
คงต้องใช้เวลาอีกเหมือนเดิม

ปล. ขอบคุณแม่ ๆ ทุกท่านนะคะที่เป็นห่วง
ตอนนี้ปังคุงซ่าส์ฟองล้นมากกว่าเดิมแล้วค่ะ

 

แม่ก้อยคะ เหมือนจริง ๆ ด้วยค่ะ


แม่น้องนายน์คะ ขอบคุณนะคะสำหรับการ์ตูนแต่พี่คิดว่าพี่คงไม่ได้ดูแน่ ๆ เลย
เพราะตั้งแต่เลี้ยงปังคุงนี่ ทีวี หนัง เพลง ไม่เคยได้แตะเลยค่ะ
ลูกหลับแม่หลับตาม ขนาดข่าวสารบ้านเมืองยังไม่รู้เรื่องเลยตอนนี้
แต่ขอบคุณมาก ๆ นะคะ


พี่เอคะ ไว้คราวหน้าอุ้มจะทำแบบที่พี่ว่าเหมือนกันค่ะ
ครั้งนี้ลืมจริง ๆ ยังนั่งนึกเลยนะว่าน่าจะให้กินยากันไว้ก่อน
นี่แหละค่ะ พ่อแม่มือใหม่

 

แม่น้องคอปเตอร์คะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของคุณหมอที่เอามาฝากค่ะ

พี่ก็ว่าคงป็นแบบที่คุณหมอบอกนั่นแหละคะ คงต้องใช้เวลาซักพัก....

 

ไดนี้ได้อะไรมากกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะเนี่ย
ได้เพื่อน ได้ความรู้ ได้ความห่วงใย และคำแนะนำดี ๆ ที่หาไม่ได้จากที่ไหน
ขอบคุณไดอารี่คลับดอทคอมค่ะ

 

สุดท้ายเชิญรับชมรับฟังภาพและเสียงของปังคุง
ลองเดากันนะว่าปังคุงพูดอะไร
เดี๋ยวพรุ่งนี้มาเฉลยค่ะ

 

 

 

     Share

<< บททดสอบความเป็นพ่อแม่ผมโตแล้วครับ >>

Posted on Mon 30 Apr 2007 20:38
 

Comments

I guess finding useful, reliable intfamroion on the internet isn't hopeless after all.
Fabian   
Wed 24 Jul 2013 6:11 [4]
 

It's good to see someone thnnikig it through.
Andrew   
Sun 21 Jul 2013 21:45 [3]
 

I guess finding useful, reliable inamtofrion on the internet isn't hopeless after all.
Norapiah   
Sun 21 Jul 2013 17:02 [2]
 

^^ แล้วพอปะป๋ากลับมาจะเลือกติดใครดีล่ะครับเนี่ย เลือกไม่ถูกแน่ๆ เลยใช่ม๊า
เมืองปาย   
Mon 30 Apr 2007 21:11 [1]

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh