calendar

หนีลูกไปดูโจรสลัด..รถพัง
เรื่องยาวๆๆๆๆ
เมาชาเขียว
ดื้อ
ตัวรุม ๆ
หัวเจาะ
ปะป๋า...
ต้มข่าไก่...สามแผ่นร้อย
แมะ แมะ แมะ...
มะม่วงเบา..เกี้ยมอี๋น้ำ
แม่ครัวมือใหม่
ไข่น้ำ...ต้มส้มปลาทู..อร่อย
no title
ไปนอนหาดใหญ่
โดนซ้อม
ผมโตแล้วครับ
ติดพ่อ ติดแม่
บททดสอบความเป็นพ่อแม่
ขอบคุณทุก ๆ ความห่วงใย กำลังใจ สิ่งดี ๆ และรอยยิ้มค่ะ
เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้
ปล่อยให้หิวซะให้เข็ดเจ้าตัวแสบเอ๋ย
ไม่เครียดค่ะไม่เครียด
ไปหาหมอกันดีกว่า
สับสน
กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก
เรื่องราวมากมาย...
พ่อแม่มือใหม่
วุ่นวายแต่ก็สบายดี
ต้นคูนมาแว้ว...
สู้เพื่อลูก....
หม่ำ พ่อ ว่าว ปุย
อาหารของต้นคูน
รายงานตัว...กับค่าคุ้มครอง
เห็นแก่ตัวให้น้อยลง
บ๊ายบาย...ป่าไร่
ปะป๋าไปถ่ายรูป
ร้อนจนหมาป่วย
จับจ่ายซื้อของ
ส่งการบ้าน Tag ค่ะ .....
น้องช่อ
เด็กชายเมืองปาย
หมูปาล์ม



เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้

และแล้วปาฏิหารย์ก็เกิดขึ้นกับครอบครัวของเรา

ใครจะไปคาดคิดว่าเงิน 10 บาทซื้อปาฏิหาริย์ได้จริง ๆ

เมื่อวานเป็นวันที่ดีสำหรับครอบครัวเรา
ตอนเช้าประมาณ
7.30
น.

เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้

ปะป๋าทำข้าวผัด(ของลูก)

 

เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้

แม่ทำไข่ดาว ขนมปัง ไส้กรอก กาแฟ(ของแม่กับปะป๋า)

 

ต้นคูนเลือกกินขนมปัง กับกาแฟ

เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้
ทำให้แม่ต้องรีบไปชงไมโลมาให้กินแทน

ตื่นมาตอนบ่ายต้นคูนก็ยังเลือกกินขนมปัง 1 แผ่น
แม่ต้มน้ำซุปกระดูกใส่ตับใส่แครอทไว้ให้
ก็เลยเอาใส่แก้วใส่หลอดให้ต้นคูน ลูกดูดหมดเรียบ


 

และแล้วปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้นในตอนเย็น
หน้าปากซอยเย็นวันจันทร์จะมีตลาดนัด
มีของกิน กับข้าวมาขาย
แม่กับปะป๋าพาต้นคูนซิ่งมอเตอร์ไซค์ออกไป
แม่ซื้อไส้กรอกไม้ละ
5
บาทมาตั้งใจว่าจะกินเอง

เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้
แต่พอมาถึงบ้านต้นคูนชี้ ๆ ที่ไส้กรอก
แม่ลองกัดชิ้นเล็ก ๆ ป้อนให้
ต้นคูนยอมอ้าปากกินไส้กรอกที่แม่ป้อน
แล้วก็เคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย หมดปากก็เดินกลับมาขออีก
ต้นคูนหม่ำไปสองไม้คนเดียวเลย
เป็นไปได้ไงเนี่ย
แสดงว่าต้นคูนหิวเต็มที่แล้วใช่มั้ยครับ


หลังจากนั้นก็เดินเล่น ย่าเดินกินข้าวโพดคลุกน้ำตาลแบบงานวัด
ต้นคูนก็ขอหม่ำอีก ทำปากแจ็บ ๆ
แล้วก็กินไปอีกหลายชิ้น
ไม่น่าเชื่อว่าต้นคูนจะหม่ำ ๆ ๆ ๆ
เย็นนี้แม่ตั้งใจว่าจะทำก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ใส่หมูสับ
แต่พอเห็นต้นคูนหม่ำได้เยอะแบบนี้ก็เลยคิดว่าไม่ทำดีกว่า
แต่ปะป๋าบอกว่าทำเถอะ ทำให้ครบทุกมื้อ


แล้วปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้นอีก
แม่อุ้มต้นคูนไว้แล้วต้นคูนก็ชี้ ๆ ไปที่ชามก๋วยเตี๋ยว
แม่ถามหม่ำมั้ยลูก ต้นคูนตอบอือ ๆ
แม่ไม่คิดว่าต้นคูนจะกินจริง ๆ หรอกนะ
แต่ที่ไหนได้ ตอนแรกต้นคูนเอาช้อนตักเล่น ๆ
แล้วก็พยายามตักใส่ปากหม่ำ
แม่ก็เลยช่วยจับให้ช้อนเข้าปากต้นคูน
ต้นคูนยอมหม่ำก๋วยเตี๋ยวอีกหลายคำ
ยอมอ้าปากกินคำที่แม่ป้อนด้วย
ที่สำคัญไม่อม เข้าปากแล้วก็เคี้ยวด้วยความอร่อย
พวกเราดีใจมากมายที่ต้นคูนหม่ำได้มากขนาดนี้
ตอนปะป๋านั่งกินข้าว ต้นคูนก็มาขอหม่ำข้าวโพดอีก
เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้


 

ตื่นมาเช้านี้แม่ทำขนมปังปิ้ง ไส้กรอก ไข่ดาว กาแฟ
แล้วก็ไมโลสำหรับลูก
ต้นคูนเลือกขนมปังปิ้งเช่นเคย แล้วก็ไมโล
เช้านี้ต้นคูนอารมณ์ดีมาก ร้องเพลงหงิง ๆ ด้วยนะ
แล้วก็ขอหม่ำข้าวโพดงานวัดอีกนิดนึง
แม่เดินไปตักข้าวเปล่าใส่ชาม ตั้งใจว่าจะกินเอง
แกล้งบอกกับปะป๋าว่าลองให้ต้นคูนเล่นดู

เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้
ต้นคูนเอาช้อนเขี่ย ๆ แล้วก็ตักข้าวเข้าปาก

เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้
โอ้...ว้าว...พระเจ้าจอร์ช

เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้
ต้นคูนกินข้าวเปล่าหมดเลย

เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้
กินเองด้วยนะเนี่ย เก่งมากลูก
เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้
แม่มันตื่นเต้นถ่ายรูปไม่ชัดเลยอะ

 

Tips : เมื่อตอนที่พาต้นคูนไปหาหมอเด็ก
คุณหมอบอกว่าเด็กจะชอบอมข้าว
เพราะว่าข้าวพออมนาน ๆ มันจะหวาน
ทีนี้ก็เลยไม่ยอมเคี้ยวข้าว
พอถึงเวลาก็ให้มานั่งโต๊ะจัดอาหารไว้ให้พร้อม
เวลากินข้าวควรให้เวลาแค่ 30 นาทีก็พอแล้ว
ถ้าไม่กินก็เก็บ ทำแบบนี้ประจำ
ระหว่างมื้อห้ามให้ขนม หรือน้ำผลไม้
ถ้าหิวให้กินน้ำเปล่าแทน
เด็กจะรู้ว่าถ้าไม่กินเขาจะต้องทนหิว
ดังนั้น พอถึงเวลาเขาจะต้องกิน ถ้าไม่กินก็อด
แล้วก็จะเล่นไม่ได้ เพราะมีเวลาจำกัด
ถือเป็นการฝึกวินัยให้กับลูกด้วยค่ะ


 

ปล. ขอบคุณทุก ๆ คอมเม้นท์นะคะ
น้องปอคะขอบคุณมากเลยค่ะที่แนะนำ อ่านเม้นท์แล้วนึกขึ้นได้จริงด้วย
เดี๋ยวนี้อะไรที่ไม่คาดคิดมักจะเกิดขึ้นได้เสมอ
แม่น้อยกายคะ ส่วนสูงวัดแล้วเมื่อเช้าประมาณ 85 ซม.ค่ะ

     Share

<< ปล่อยให้หิวซะให้เข็ดเจ้าตัวแสบเอ๋ยขอบคุณทุก ๆ ความห่วงใย กำลังใจ สิ่งดี ๆ และรอยยิ้มค่ะ >>

Posted on Tue 17 Apr 2007 10:42
 

Comments

ดีจังเลยครับ
เมืองปาย   
Tue 17 Apr 2007 16:02 [2]

กรี๊ดๆๆ ดีใจด้วยนะคะพี่อุ้ม ในที่สุดความพยายามของคุณแม่ก็ประสบความสำเร็จ

แหมๆ เห็นรูปต้นคูนกินไปยิ้มแล้วมันอดที่มีความสุขตามไปด้วยไม่ได้เลยคะ น่าร๊ากๆๆจริงๆเลยเจ้าปังคุงน้อยของพี่เนี่ย
   
Tue 17 Apr 2007 11:15 [1]

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh