calendar

หัวเจาะ
ปะป๋า...
ต้มข่าไก่...สามแผ่นร้อย
แมะ แมะ แมะ...
มะม่วงเบา..เกี้ยมอี๋น้ำ
แม่ครัวมือใหม่
ไข่น้ำ...ต้มส้มปลาทู..อร่อย
no title
ไปนอนหาดใหญ่
โดนซ้อม
ผมโตแล้วครับ
ติดพ่อ ติดแม่
บททดสอบความเป็นพ่อแม่
ขอบคุณทุก ๆ ความห่วงใย กำลังใจ สิ่งดี ๆ และรอยยิ้มค่ะ
เงินแค่ 10 บาทก็ซื้อปาฏิหารย์ได้
ปล่อยให้หิวซะให้เข็ดเจ้าตัวแสบเอ๋ย
ไม่เครียดค่ะไม่เครียด
ไปหาหมอกันดีกว่า
สับสน
กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก
เรื่องราวมากมาย...
พ่อแม่มือใหม่
วุ่นวายแต่ก็สบายดี
ต้นคูนมาแว้ว...
สู้เพื่อลูก....
หม่ำ พ่อ ว่าว ปุย
อาหารของต้นคูน
รายงานตัว...กับค่าคุ้มครอง
เห็นแก่ตัวให้น้อยลง
บ๊ายบาย...ป่าไร่
ปะป๋าไปถ่ายรูป
ร้อนจนหมาป่วย
จับจ่ายซื้อของ
ส่งการบ้าน Tag ค่ะ .....
ปลูกแก้วมังกร
ศุกร์แห่งชาติ...
ย้าย ย้าย ย้าย
วิตกจริต...
ไปโฮมโปรมาค่ะ
น้องช่อ
เด็กชายเมืองปาย
หมูปาล์ม



กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก

ได้เน็ต hi speed adsl มาใช้แล้วค่ะ
หายไปหลายวัน พร้อมกับเรื่องราวมากมาย
ก่อนอื่นขอบคุณพี่เอ กับแม่นุชน้องนา-คยองนะคะ
ขอบคุณสำหรับของที่ส่งมาให้ ชอบมาก ๆ เลยค่ะ

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก

หมูสองตัวของพี่เอ

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก
เสบียงมากมาย  หม่ำมาม่าไปแล้วอร่อยมากเลยค่ะ แต่ว่าข้าวต้องทำยังไงคะ

ต่อไปเป็นเรื่องราวของพวกเราสามคน...
ตั้งแต่ต้นคูยมาอยู่กับพ่อแม่ก็ไม่ค่อยจะกินข้าวเหมือนตอนที่อยู่กับป้า
บางวันก็แทบไม่กินเลย กินแต่นมกับโยเกิรต์
กล้วยที่เคยชอบกิน และต้องกินทุกมื้อ ๆ ละ 2-3 ลูก ก็ไม่กิน
ทุกครั้งที่ป้อนข้าว จะเบือนหน้าหนี เม้มปากสนิท
แม่กับปะป๋าคิดว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวหิวลูกก็กินเองแหละ ปล่อยไปก่อน

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก


แม่โทรไปคุยกับป้าเรื่องนี้ ป้าบอกว่าไม่คิดว่าจะเกิดปัญหาเรื่องกิน
เพราะว่าต้นคูนอยู่กับป้าจะเป็นเด็กที่กินง่าย กินเก่ง
ป้าบอกว่าเดี๋ยวจะโทรไปถามหมอดูว่าเป็นเพราะอะไร
และแล้วคำตอบที่แม่ได้รับกลับมาจากป้าก็ทำให้แม่กับปะป๋าอึ้ง

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก

ป้าบอกว่าโทรไปหาคุณหมอซึ่งเป็นหมอเด็กที่เก่งมาก รักษาพวกเรามาตั้งแต่ป้ายังเด็ก
ตอนนี้เกษียณแล้ว แต่ก็ยังให้คำปรึกษาอยู่
ป้าเล่าให้หมอฟังว่าเรื่องราวเป็นมายังไงตั้งแต่แรก
หมอพูดคำแรกออกมาว่า "พ่อแม่กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก"
ป้าบอกหมอว่า "คุณหมอพูดแบบนี้ แล้วหนูจะไปบอกพ่อกับแม่เขาว่ายังไงล่ะคะ"
หมอบอกว่าเด็กเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก

ในกรณีแบบนี้ที่เลี้ยงมาตั้งแต่เล็ก ๆ
และไม่เคยกลับไปอยู่กับพ่อแม่เป็นช่วงเวลายาว ๆ
หมอไม่แนะนำให้พากลับไปตอนเล็ก ๆ แบบนี้
ควรจะให้เลยวัยอนุบาลไปเสียก่อน
ให้เด็กพูดบอกความต้องการ และเข้าใจอะไร ๆ ได้มากกว่านี้
ไม่ต้องกลัวว่าลูกจะไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อแม่
เพราะว่าสายเลือดยังไงเขาก็รู้ว่าพ่อแม่คือใคร
ป้าถามว่า แต่น้องไม่งอแง ไม่ร้อง ร่าเริง เล่น ซนได้ กินนม โยเกิร์ต ขนมปังได้

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก


หมอบอกว่านมสำหรับเด็กในวัยนี้ไม่ใช่อาหารหลัก
มันเป็นแค่อาหารเสริมเท่านั้น
สารอาหารจะมาจากข้าวและอาหารที่เด็กกิน คือต้องให้ครบ 5 หมู่ ในทุกวัน
สมองของเด็กในวัยนี้ต้องได้รับสารอาหารที่มีประโยชน์และได้รับการพัฒนาทุกวัน
ถ้าเด็กไม่กินอาหาร 1 วันก็เท่ากับว่าสมองเด็กช้าไป 1 วัน

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก


หมอบอกว่าเวลาอื่น ๆ เด็กก็ร่าเริง วิ่งเล่นได้ แต่พอถึงเวลากินข้าว
เด็กจะงง แล้วนึกว่าทำไมไม่เหมือนเดิม
รสชาด คนป้อน ลีลา วิธีการ บรรยากาศไม่เหมือนเดิม
ทำให้เด็กไม่กินข้าว เด็กไม่สามารถบอกได้ว่าเขารู้สึกยังไง
ก็เลยไม่กินข้าวที่เราป้อนให้
หมออยากให้พากลับมาเหมือนเดิมถ้าเป็นไปได้

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก


แม่บอกกับป้าว่าทำไมหมอไม่บอกกับเราก่อหน้านี้ (ก็หมอไม่รู้นี่)
แม่ฟังที่ป้าเล่าแล้วมันเหมือนกับว่าแม่ทำร้ายลูกหรือเปล่า
ปะป๋าก็คิดเหมือนแม่ว่าทำไมเราไม่รู้ก่อนหน้านี้
ณ วันนี้ แม่กับปะป๋าก็ยังสับสนว่าเราจะเอายังไงกันดี
แต่วันนี้เป็นวันแรกที่ต้นคูนกินข้าวได้มากกว่าทุกวัน
ถ้าเป็นแบบนี้ก็คงไม่ต้องส่งต้นคุนกลับไปหาป้า

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก


แต่ถ้าต้นคูนยังไม่ยอมหม่ำข้าว หรือกินได้แต่น้อยมาก
แม่กับปะป๋าก็คงไม่มีทางเลือก
แม้ว่าเราจะอยากให้ต้นคูนอยู่กับเรา แต่ถ้ามันทำให้ลูกแย่ลง
เราก็คงต้องพาต้นคูนกลับ
ป้าบอกว่าลองพยายามดูก่อน อย่าเพิ่งท้อ แต่ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็พากลับมา

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก


ปะป๋าบอกว่าถ้าพากลับไปครั้งนี้ ปะป๋าคงจะไม่รับกลับมาแล้ว
คงให้อยู่กับป้าที่กรุงเทพฯไปเลย ปะป๋าทำใจไม่ได้
ปะป๋าบอกว่าถือซะว่าดวงเขามาเป็นแบบนี้
เราเป็นได้เพียงพ่อกับแม่แต่ไม่ได้เลี้ยงดู
ปะป๋าเครียดมาก เหนื่อยมาก ลุ้นมากทุกครั้งที่ป้อนข้าวลูก
แม่มีหน้าที่ทำข้าว แล้วก็ต้องไปทำงาน
ช่วงนี้ปะป๋าปิดเทอมก็อยู่บ้านกับลูกป้อนข้าวลูก อาบน้ำ เล่นกับลูก
วันก่อนปะป๋าบอกว่า ปะป๋าดีใจที่ได้ทำหน้าที่พ่อซะที
ต่อไปนี้ปะป๋ามีสองคนที่ต้องดูแลคือแม่กับลูก

กลัวลูกไม่รัก แต่ไม่รักลูก

แม่ถามต้นคูนก่อนนอนว่าอยากอยู่กับแม่มั้ยลูก
ต้นคูนดูดนมอยู่แล้วก็บอกว่า อือ
แม่กับปะป๋าไม่รู้ว่า ต้นคูนเข้าใจสิ่งที่แม่ถามหรือเปล่า

รักลูกมาก ๆ  ไม่อยากให้จากกันไกล
แต่ถ้าลูกไม่ไหว  แม่กับปะป๋าก็คงต้องทำใจ
..................

     Share

<< เรื่องราวมากมาย...สับสน >>

Posted on Tue 10 Apr 2007 22:16
 

Comments

ลองรออีกสักพักถ้าน้องเขาปรับตัวได้เขาน่าจะทานได้มากขึ้นน่ะค่ะ เรื่องทานอาหารลูกเราทานน้อยมากทานแต่นม เราให้ทานพวกวิตามินเสริมแทน อีกอย่างถ้าเขาร่าเริงยังเล่น ก็ไม่น่าจะมีปัญหา
ไม่ค่อยชอบที่หมอแนะนำน่ะ ลองปรึกษาหมออีกหลายท่านอย่าตัดสินจากหมอคนเดียวเลย
ไม่เชื่อว่าหลังจากอนุบาลไปจะปรับตัวได้ง่ายเราว่าตอนนี้สิง่ายกว่าอนุบาลเจอทุกวันกอดลุกปล่อยๆเขาจะรู้สึกดี
เอาใจช่วยน่ะค่ะ
com   
Wed 11 Apr 2007 0:02 [1]

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh