calendar

เลี้ยงปีใหม่...
เงิน เงิน เงิน....
Ho Ho Ho...
ศุกร์แห่งชาติ
วันนี้ลมพัดแรง...แรงมาก
งาน งาน งาน
วันฝนตก
ปะป๋าไม่ปลื้ม.....
เป็นไปได้ไง....
วันหยุดที่ไม่อยากจะหยุด...
hi speed เต่า
สายอีกแย้ว....
ทำงานกันเถอะเรา
วันหยุด...พักผ่อน...
กลับมาแล้วจ้า
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...4
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...3
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...2
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...
นอนไม่หลับ....อัพไดดึก ๆ
1 ธันวาคม
วันสุดท้ายของเดือน...
ไปหาหมอฟัน...
หยุด...อีกแย้ว
โรงเรียนปิด...อีกแย้ว...
ชื่อนั้นสำคัญไฉน.....
พิมพ์ลายนิ้วมือ
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...6
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...5
ปะป๋าไปเรียน....
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...4
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...3
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...2
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...1
คว่ำ...
อากาศแย่ ๆ
อาบน้ำแบบป้า ป้า..
นอนท่ากบ..
ไปทำงานแล้วนะ
น้องช่อ
เด็กชายเมืองปาย
หมูปาล์ม



นอนไม่หลับ....อัพไดดึก ๆ

ขณะนี้เวลา 02.50 น. จะตีสามแล้วนอนไม่หลับ....ไม่น่ากินกาแฟเข้าไปเลย...
เมื่อตอนหัวค่ำออนเอ็มเจอป้าหมูออนอยู่เลยทักทายซะหน่อย ไม่ได้เจอกันนานแล้ว
ป้าหมูบอกยุ่งมาก ๆ ช่วงนี้ ป้าณูไม่อยู่เพราะว่าพี่ชายป้าณูเสียเพราะถูกยิง
แม่ถามป้าหมูไปว่าพี่ชายป้าณูเป็นตำรวจ?
ป้าหมูบอกว่าไม่ใช่เป็น ผอ.โรงเรียนที่สายบุรี....
ที่เพิ่งเป็นข่าวไปเมื่อไม่กี่วันมาเนี่ย ที่ถูกยิงแล้วก็เผาหน้าโรงเรียน...
ป้าหมูบอกว่าป้าณูเสียใจมากร้องไห้แต่ไม่โวยวาย....
มันโหดร้ายมาก ๆ เลย แม่กะปะป๋าไม่รู้ว่าเป็นพี่ชายป้าณู ไม่งั้นก็จะได้ไปงานศพ...
ตอนแรกที่ได้ข่าวว่า ผอ.โรงเรียนถูกยิงและเผา แต่ได้นึกว่ามันโหดจังเลย
แล้วยิ่งมารู้ว่าเป็นญาติของคนใกล้ตัว หัวใจมันแฟบลงไปอีกเยอะเลย...
เหตุการณ์นี้ถือเป็นประเด็นใหญ่ที่ทำให้โรงเรียนในสามจังหวัดประกาศหยุดสอนโดยไม่มีกำหนด...
เข้มแข็งไว้นะคะป้าณู 


นอนไม่หลับ อัพไดดึก ๆ

รูปนี้ที่ป้าณูเป็นคนถ่ายให้ตอนต้นคูณเกิด มือที่เห็นในรูปคือมือป้าหมู

ป้าหมูกะป้าณูเป็นอีกสองท่านที่มีพระคุณกับพวกเรามาก ๆ
ทั้งสองท่านเป็นพยาบาลห้อง ER และก็เป็นนักเรียนของปะป๋า
เรียนกันสนุกสนานมาก ๆ แล้วก็ติดต่อกันเรื่อยมา
เวลาบ้านเรามีเรื่องอะไรที่ต้องไปโรงพยาบาลก็รบกวนป้าหมูกะป้าณูอยู่เสมอ
ไม่ว่าจะตาไม่สบาย ก็ลัดคิวจองห้องพิเศษให้แนะนำหมอให้
ที่สำคัญก็ตอนแม่ท้องตั้งแต่ท้องแรกแล้วหลุดไปจนมีต้นคูน
ตั้งแต่ตอนที่แม่กะปะป๋าเริ่มหาหมอเพื่อที่จะมีลูก
ป้าหมูก็มาช่วยฉีดยาให้ในวันก่อนที่แม่จะไปฉีดเชื้อ
และก็จะเป็นกำลังใจให้ในตอนที่ไม่สำเร็จกับการฉีดเชื้อ
จนแม่ท้องแรก ป้าหมูก็แนะนำหมอสูติให้ ฝากให้ช่วยดูเป็นพิเศษ
แม้กระทั่งวันที่แม้แท้ง ก็ป้าหมูอีกที่พาแม่ขึ้นขาหยั่งพาตัวน้อย ๆ ออกมา
จนกระทั่งท้องต้นคูนก็ป้าหมูอีกนั่นแหละที่คอยจัดการทุกอย่าให้...
ทุกครั้งที่มีการฉีดยาหรือเจาะเลือด แม่จะเดินมาหาป้าหมูที่ห้อง ER...
ด้วยความที่แม่กลัวเข็มมาก ๆ ป้าหมูก็จะเป็นคนเดียวที่ฉีดยา และเจาะเลือดให้แม่...
ก็แม่รู้สึกว่าป้าหมูฉีดยาไม่เจ็บเลย เจาะเลือดก็ไม่เจ็บ...
พอถึงวันที่คลอดก็ป้าหมูนั่นแหละที่พาแม่เข้าไปในห้องเตรียมคลอด...
จัดการให้ทุกอย่าง แล้วก็บอกพยาบาลที่ห้องว่าถ้าแม่จะคลอดให้รีบโทรไปบอกด้วย จะมาดู
ในขณะที่แม่นอนรอคลอดในห้องคลอดเขาจะไม่ให้คนอื่นเข้ามา
ก็ป้าหมูอีกนั่นแหละที่เดินนำปะป๋ามาหาแม่ เข้ามาให้กำลังใจ...
และแล้วในวินาทีที่แม่จะคลอด ป้าหมูก็มาอยู่ข้าง ๆ เตียงคลอด
มาพร้อมกับป้าณู คอยเอาผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าให้แม่
เป็นกำลังใจให้แม่เบ่ง แม่จะได้ยินเสียงป้าหมูบอกว่า เบ่งอุ้มเบ่ง
และตอนที่ต้นคูนออกมาแล้ว ก็ป้าณูเป็นคนถ่ายรูปให้แม่กับต้นคูน
ปกติแล้วโรงพยาบาลรัฐจะไม่ให้ญาติเข้ามาอยู่ด้วย แล้วก็ไม่ได้ถ่ายรูปด้วย
ก็ปะป๋าฝากกล้องมาให้ป้าณูช่วยถ่ายให้
แล้วก็อีกมากมายที่ป้าหมูกะป้าณูทำให้พวกเรา...
ไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากมาก
แม้ไม่ใช่ญาติ แต่ก็เหมือนเป็นยิ่งกว่าญาติ
พอมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น หัวใจมันเหี่ยว ๆ ยังไงบอกไม่ถูก...
ไม่รู้ว่าวันใดจะเกิดกับใครอีก หรือจะเป็นตัวเราเองก็ไม่แน่
มีคนถามหลายคนว่าไม่กลัวหรือที่ไปทำงานไกล ๆ
กลัว แต่ไม่รู้ทำไง เลือกไม่ได้ คนอื่นไกลกว่าเรา อันตรายกว่าเราอีก
ถ้าทุกคนเลือกได้ ก็คงเลือกแต่สิ่งที่ดี ๆ และสวยงามกันหมดแล้วล่ะ
เหมือนที่เขาว่าชีวิตออกแบบไม่ได้...

บอกแล้วว่าคืนนี้นอนไม่หลับ คาดว่าจะเช้าเลย แล้วค่อยไปหลับที่โรงแรมพรุ่งนี้แทน
เมื่อกี้ดูพิธีเปิดโดฮาเกมส์ แม่เจ้าโว้ย อลังการละลานตา
ทำได้ไงเนี่ย สวยมาก ๆ เล่นเน็ตไปด้วยดูไปด้วย
ชอบม้าอาหรับจังเลย สวยมาก ๆ เท่ห์ ตอนที่ออกมาแล้วขี่เป็นรูปก้นหอย
ดูแล้วนึกถึงนิยายที่เคยอ่านประมาณฟ้าจรดทรายอะไรแบบเนี้ย...
แล้วตอนที่เชคที่เป็นลูกของเจ้าผู้ครองรัฐใช่หรือป่าวไม่รู้
ขี่ม้าออกมาจากดอกไม้ทอง แล้วควบม้าขึ้นไปจุดคบเพลิง
เท่ห์มาก ๆ หัวใจแม่ละลายไปเลย 
แล้วก็พลุตอนจบสวยมาก ๆ พิธีกรเขาบอกว่าใช้งบประมาณ แสนล้านบาทไทย
เหอะ เหอะ แสนบาทยังหายากเลย นี่แสนล้านบาทไม่เรียกว่าเศรษฐีแล้วจะเรียกอะไรล่ะเนี่ย

นอนไม่หลับ อัพไดดึก ๆ

เมื่อกี้เข้าไปในเว็บ doha เกมส์ แหมอัพรูปไวมาก ๆ เพิ่งจบไปเมื่อกี้เองนะ
เอามาลงเว็บเรียบร้อยแล้ว เสียดายไม่มีรูปเจ้าชายขี่ม้าไปจุดคบเพลิง
ใครสนใจเข้าไปดูได้นะคะ


http://www.doha-2006.com/

ปล. จริง ๆ แล้วแม่ต้องเรียกป้าหมูกะป้าณูว่า พี่หมูกับพี่ณู แต่ไม่รู้ทำไมเรียกป้ามาตั้งนานแล้ว
จำไม่ได้ว่าเรียกตามใคร...ขอบคุณนะคะพี่หมู พี่ณู

 

     Share

<< 1 ธันวาคมย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ... >>

Posted on Sat 2 Dec 2006 3:51
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh