calendar

สายอีกแย้ว....
ทำงานกันเถอะเรา
วันหยุด...พักผ่อน...
กลับมาแล้วจ้า
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...4
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...3
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...2
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...
นอนไม่หลับ....อัพไดดึก ๆ
1 ธันวาคม
วันสุดท้ายของเดือน...
ไปหาหมอฟัน...
หยุด...อีกแย้ว
โรงเรียนปิด...อีกแย้ว...
ชื่อนั้นสำคัญไฉน.....
พิมพ์ลายนิ้วมือ
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...6
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...5
ปะป๋าไปเรียน....
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...4
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...3
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...2
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...1
คว่ำ...
อากาศแย่ ๆ
อาบน้ำแบบป้า ป้า..
นอนท่ากบ..
ไปทำงานแล้วนะ
ที่ทำงาน
ไปหาดใหญ่...ลอยกระทงบนถนน
วันแรกกับการเขียน diary
น้องช่อ
เด็กชายเมืองปาย
หมูปาล์ม



กว่าจะมาเป็นต้นคูน...4

และแล้วก็มาถึงตอนที่ 4....

หลังจากที่แท้งไป พ่อกับแม่ก็ยังดำเนินชีวิตต่อไปเหมือนเดิม...แต่ผลจากการท้องครั้งนี้...
แม่น้ำหนักขึ้นมาเยอะ ก็ตอนที่รู้ว่าท้องก็กินโน่นกินนี่ตามอาการอยากของปาก....
ปกติแม่ก็เข้าขั้นอวบอยู่แล้วมาตอนนี้มันอวบระยะสุดท้ายเลยลูก...

กว่าจะมาเป็นต้นคูน 4

ช่วงนี้ชีวิตเรายุ่งเหยิงมาก ๆ ก็ตาของพ่อทวดของต้นคูนไงล่ะ...
ตอนนี้พวกเรารู้แล้วว่าเป็นอะไร...เราพาตาไปหาหมอที่หาดใหญ่เป็นหมอโรคกระดูกที่เก่งมาก
แล้วก็ไม่ผิดหวัง....ตาเป็นโรคข้อสะโพกเสื่อมต้องผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพก
ตอนนี้ที่ร้านไม่ค่อยมีคนเนื่องมาจากเหตุการณ์ภาคใต้นั่นแหละ...
พวกเราปิดร้านกันบ่อยมาก..จนคิดว่าอาจต้องปิดถาวร...กลับไปอยู่บ้านย่า...
เพราะว่าตาต้องไปอยู่ รพ.ที่หาดใหญ๋ ไม่รู้นานแค่ไหน...ย่าต้องไปเฝ้า...
แล้วเหลือยายคนเดียวอยู่ที่บ้าน พ่อกับแม่ต้องไปอยู่เป็นเพื่อนยาย...
ยายแก่แล้ว 80 แล้ว แล้ววันหยุดก็ขับรถพายายไปหาตาที่หาดใหญ่...
งงมั้ยลูก....ที่ปัตตานีต้นคูนมีย่า (แม่ของพ่อ)  ตาทวด (ตาของพ่อ) ยายทวด (ยายของพ่อ)...
รุ่น ๆ ทั้งไหน แต่ไม่รู้รุ่นไหน..อิอิ
แล้วก็ต้องให้อาหารหมาอีก 2 ตัว ก็เจ้าเปาเปาบางแก้วตัวแสบ...กะนังโอเลี้ยงหมาไร้สกุล...
เอาไว้ไปถ่ายรูปก่อน....ยังไม่เคยถ่ายเจ้าสองตัวนี้เลย...

กว่าจะมาเป็นต้นคูน 4

ช่วงนี้พ่อกับแม่อุทิศเวลาทั้งหมดให้กับครอบครัวจริง ๆ วุ่นวายกันมาก ๆ...
ขับรถไปกลับปัตตานี-หาดใหญ่เป็นว่าเล่นเลย...
พอถึงกำหนดผ่าตัดตา..มันก็ไม่ง่ายอย่างที่คิด...
ก็หมอผ่าเข้าไปเจอหนองที่ข้อสะโพก....มิน่าตาถึงปวดมากแต่ไม่มีใครรู้...
การผ่านครั้งนี้ก็เลยไม่ได้เปลี่ยนข้อสะโพก แต่ผ่าเพื่อเอาหนองออกก่อน...
แล้วก็กลับมารอเวลาเพื่อผ่าเปลี่ยนข้ออีกหน...
จากที่เคยคิดว่าจะได้กลับบ้านเร็ว ๆ ก็ต้องอยู่โรงพยาบาลต่อไปอีก...
ช่วงนี้แม่ก็พยายามลดน้ำหนักตัวเอง...กินแต่เต้าหู้ กินผักเยอะ ๆ ...
แต่ไม่เห็นจะดีขึ้นเลยวุ้ย...ยังเข้าขั้นอวบระยะสุดท้ายอยู่เลย...

ช่วงนี้แม่กับพ่อย้ายกลับมาอยู่บ้านย่าก็บ้านของพ่อนั่นแหละ....
บางวันไม่มีอะไรทำก็ลุกขึ้นมาทำความสะอาดบ้าน...เลื่อนโต๊ะ ตู้ ย้ายไปอีกมุมนึง...
หนักมากเลยพวกตู้ไม้เก่า ๆ เนี่ย....
ในที่สุดตาก็ผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเรียบร้อยโรงพยาบาล....
แต่ก็ยังกลับบ้านไม่ได้...ต้องทำกายภาพบำบัด...
ตาไม่เจ็บไม่ปวดเหมือนเดิมแล้ว....เดินได้แต่ต้องระวัง...ออกไปขุดดินทำสวนไม่ได้แล้วนะ...
หมอบอกว่าให้พักผ่อนได้แล้ว อายุมากแล้ว  นั่ง ๆ นอน ๆ เดินเล่นก็พอ...
แต่ตาไม่เชื่อหรอก...คนเคยทำงานจะให้มานั่ง ๆ นอน ๆ เป็นไปไม่ได้ค่ะ..

กว่าจะมาเป็นต้นคูน 4

ว่าแต่ช่วงนี้พ่อกับแม่วุ่นวายกับเรื่องที่บ้านมาก ๆ ก็เลยตัดสินใจว่าปิดร้านดีกว่า...
เปิดไปก็ขาดทุนไม่ค้ม ไม่มีคนเหมือนเมื่อก่อน...
ว่าแต่เดือนนี้ทำไมมันยังไม่มาฟะ...ปกติมาทุกเดือนตรง ๆ เลยนะ...
หรือว่า.....

     Share

<< กว่าจะมาเป็นต้นคูน...3ปะป๋าไปเรียน.... >>

Posted on Fri 17 Nov 2006 20:27
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh