calendar

วันหยุด...พักผ่อน...
กลับมาแล้วจ้า
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...4
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...3
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...2
ย้อนรอย....เดินทางตามหาหัวใจ...
นอนไม่หลับ....อัพไดดึก ๆ
1 ธันวาคม
วันสุดท้ายของเดือน...
ไปหาหมอฟัน...
หยุด...อีกแย้ว
โรงเรียนปิด...อีกแย้ว...
ชื่อนั้นสำคัญไฉน.....
พิมพ์ลายนิ้วมือ
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...6
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...5
ปะป๋าไปเรียน....
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...4
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...3
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...2
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...1
คว่ำ...
อากาศแย่ ๆ
อาบน้ำแบบป้า ป้า..
นอนท่ากบ..
ไปทำงานแล้วนะ
ที่ทำงาน
ไปหาดใหญ่...ลอยกระทงบนถนน
วันแรกกับการเขียน diary
น้องช่อ
เด็กชายเมืองปาย
หมูปาล์ม



กว่าจะมาเป็นต้นคูน...2

มาต่อกันเลยลูก....

หลังจากที่แม่ผ่านการเจาะสะดือกับหมอเรียบร้อย
หมอก็บอกว่า ปีกมดลูกของแม่ข้างหนึ่งดีอีกข้างหนึ่งไม่ดี
หมอเปรียบเทียบว่าเหมือนดอกไม้ข้างที่ดีมันบานไข่ตกดี
แต่ข้างที่ไม่ดีมันเหมือนดอกไม้ที่ไม่บานไข่ก็เลยไม่ตก...ทำให้แม่มีลูกยากไงล่ะ
ขั้นตอนการเจ็บตัวต่อไปก็หนีไม่พ้นเรื่องที่แม่ไม่ชอบสุด ๆ อีกเหมือนกัน คือการฉีดยา
หมอให้ทำอะไรบ้างแล้วนะ จำไม่ค่อยได้แล้ว...นึก นึก นึก..
หมอบอกว่าถ้าประจำเดือนมาเมื่อไหร่ให้มาหาหมอแล้วจะได้เริ่มกระบวนการต่อไป
ถ้าจำไม่ผิดนะ...ต้องฉีดยาเพื่อเร่งให้ไข่ตก แล้วก็มาหาหมอทุกอาทิตย์เพื่อฉีดยาและซาวนด์ผ่านช่องคลอด
จนกระทั่งไข่สุดได้ที่พร้อมจะทอดกิน...ไม่ใช่ค่ะ พร้อมทำการผสม
หมอก็จะให้เอายากลับไปฉีดที่บ้านเพื่อกระตุ้นให้ไข่สุกเต็มที่แล้ววันรุ่งขึ้นไปเจอกันที่โรงพยาบาล
แม่ให้พยาบาลที่นับถือ...ก็ป้าหมูผู้มีพระคุณของครอบครัวเรามาช่วยฉีด...กลัวจัง
ฉีดกี่หนก็ไม่ชินซักที...
และแล้ววันผสมพันธุ์ก็เกิดขึ้น...โดยคุณหมอ....
แม่กับพ่อไป รพ. กันแต่เช้า ไปแผนกผู้มีบุตรยาก ภายในห้องเหมือนคลีนิคเล็ก ๆ
บนฝาผนังมีรูปเด็ก ๆ ที่เพิ่งคลอด ล้วนแต่เป็นเด็กที่เกิดจากแผนกนี้ทั้งนั้น
แม่กับพ่อก็หวังว่าเราจะประสบความสำเร็จเหมือนกับครอบครัวอื่น ๆ ...

กว่าจะมาเป็นต้นคูน 2

ตอนนี้เรต X นิดหน่อย...คุณพยาบาลบอกว่าขอน้ำเชื้อของคุณพ่อด้วยค่ะ แล้วก็ชี้ทางเดินเข้าไปอีกห้องนึง
พ่อกับแม่มองหน้ากัน..งง...ถามพยาบาลว่าแบบไหนอะ...พยาบาลพาคุณพ่อเดินไปทางห้องนั้น
แล้วก็เปิดเข้าไป แม่แอบดูด้านหลัง มันเป็นห้องสลัว ๆ มีโซฟา มีหน้งสือ ทีวี วีดีโอ
เพื่อช่วยให้พ่อผลิตน้ำเชื้อไง...
พ่อเขินมาก รีบเข้าไป ...แม่ไปเตรียมตัวเปิดเสื้อผ้า..ลุ้น ๆ ตื่นเต้น แบบไหนหว่า กลัว....
ไม่นานพ่อออกมาพร้อมขวดน้ำเชื้อ....ทำหน้าแปลก ๆ แล้วส่งให้พยาบาลไปจัดการต่อไป
พอได้เวลาคุณหมอมา แม่นอนรอบนเตียงขึ้นขาหยั่งเรียบร้อย....
หมอบอกว่าเจ็บนิดเดียว....แต่แม่ไม่รู้สึกอะไรเลย...หมอบอกว่าดีแล้วล่ะ
หมอบอกว่าเชื้อของคุณพ่อแข็งแรงเหมือน superman เลย...อิอิ
พอหมอใส่เชื้อเรียบร้อย ก็ให้นอนอยู่ในท่านั้นประมาณครึ่งชั่วโมง ให้คุณพ่อเข้ามาอยู่เป็นเพื่อน
แล้วบอกให้กลับบ้านพักผ่อน

กว่าจะมาเป็นต้นคูน 2

หมอบอกว่าถ้าอาทิตย์หน้าประจำเดือนไม่มาก็มีหวัง....
แม่กับพ่อก็หวัง.....รอลุ้น....แต่ก็ไม่สมหวังในครั้งแรก....ผิดหวังนิดหน่อย
ไม่เป็นไรเอาใหม่ หมอบอกว่าครั้งแรกไข่ตกใบเดียว ลองอีกครั้ง
เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่คราวนี้แม่โชคดีไข่ตกหลายฟอง หมอบอกว่าอาจได้แฝด
ดีจัง...แฝด น่ารักดี.....เหมือนเดิม.....
ผิดหวัง......หลังจากครั้งที่สองผ่านไปพ่อกับแม่เริ่มทำใจ...แล้วเราก็ไม่ไปหาหมออีก
ไม่ใช่ไม่อยากมี แต่เราสองคนคิดว่าเมื่อถึงเวลาลูกก็จะมาเอง แต่ถ้าไม่มาก็ไม่เป็นไร...
ช่วงที่หาหมอ พ่อขับรถมาราธอนมาก เพราะเราอยู่ปัตตานี แต่ไปหาหมอหาดใหญ่
ระยะทาง 100 กม. ไปกลับ 200 กม.โดยประมาณ....
ไปกันทุกอาทิตย์ บางทีอาทิตย์ละสองครั้ง....สนุกสนานกับการขับรถมากเลย

กว่าจะมาเป็นต้นคูน 2


เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่ออีกตอน...คืนนี้ให้แม่ไปนอนนึกก่อน...

ปล.เรื่องความซื่อบื้อของแม่ เมื่อสองสามวันก่อนแม่พยายามเข้าหน้าไดอารี่อยู่หลายครั้ง
แต่ก็เข้าไม่ได้พอเข้าทีไรมันก็มาที่หน้าเว็บของไดอารี่คลับทุกครั้ง
ผ่านไปหลายวันแม่หันไปบอกปะป๋าให้ลองเข้าที่เครื่อง notebook ของปะป๋าทีว่าเข้าได้ป่าว
ปะป๋าว่าเข้าได้ไม่เห็นเป็นไรเลย  แม่ว่าทำไมแม่เข้าไม่ได้อะ
ปะป๋าหันมาดูแล้วบอกว่า...ไม่ต้องพิมพ์ www ข้างหน้าไม่งั้นมันเข้าไม่ได้
แป่ว...แล้วก็ไม่บอกแต่ทีแรก...ปะป๋าว่าก็ไม่ได้ถามนี่...เออจริง...

 

     Share

<< กว่าจะมาเป็นต้นคูน...1กว่าจะมาเป็นต้นคูน...3 >>

Posted on Wed 15 Nov 2006 20:21
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh