calendar

1 ธันวาคม
วันสุดท้ายของเดือน...
ไปหาหมอฟัน...
หยุด...อีกแย้ว
โรงเรียนปิด...อีกแย้ว...
ชื่อนั้นสำคัญไฉน.....
พิมพ์ลายนิ้วมือ
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...6
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...5
ปะป๋าไปเรียน....
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...4
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...3
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...2
กว่าจะมาเป็นต้นคูน...1
คว่ำ...
อากาศแย่ ๆ
อาบน้ำแบบป้า ป้า..
นอนท่ากบ..
ไปทำงานแล้วนะ
ที่ทำงาน
ไปหาดใหญ่...ลอยกระทงบนถนน
วันแรกกับการเขียน diary
น้องช่อ
เด็กชายเมืองปาย
หมูปาล์ม



ที่ทำงาน

เมื่อคืนกลับมานั่งดูข่าว...อีกแล้วเหรอ...เผา ระเบิด ปิดหมู่บ้าน...
เหตุการณ์เริ่มไม่ดีอีกแล้ว...ไม่รู้ทำไม...ใครทำ...วันนี้วันจันทร์ไม่เข้าดีกว่า.....
ไม่ได้ขี้เกียจไปทำงานนะจ๊ะ แต่ว่ามันไม่ปลอดภัย....ก็ mama อยู่ปัตตนีนี่ เหอ เหอ เหอ....
แล้วไอ้การที่ต้องขับรถไปทำงานวันละ 80 กก. (ไป 40 กลับ 40 ) เนี่ย...แถมสถานการณ์แบบนี้...
อยู่บ้านดีกว่าครับพี่น้องครับ....ปลอดภัยกว่า....
จำได้ว่าเคยถ่ายรูปทางไปที่ทำงานไว้ตอนต้นปี...มาดูกันค่ะว่าไปยังไง...เข้าป่าค่ะไปเข้าป่ากัน

ที่ทำงาน ไม่อยากบอกเลยว่าไอ้รถแบบนี้เห็นทุกวัน ไม่ว่าจะเป็น ฮัมวี่ที่เขาฮิตไปถ่ายรูปกัน ที่นี่เห็นกันมานานแล้วค่ะ
แต่ไม่เคยไปถ่ายด้วยซักกะที วิ่งกันบนถนนนี่แหละค่ะ ตอนแรก ๆ งง รถไรฟะแซงเราขึ้นไป เดี๋ยวนี้เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ
แถมบางทีก็จะมีทหารขี่รถเครื่อง แถวนี้เขาเรียกมอเตอร์ไชค์ว่ารถเครื่องงะ สบายปืนกลจอดติดไฟแดงข้างๆ เราอีก
วุ้ย ตื่นเต้น เดี๋ยวนี้ชินค่ะ...
ถ้าใครเคยมาปัตตานีก็ต้องรู้จักค่ะวัดนี้ "วัดช้างไห้"
ระหว่างรอรถไฟวิ่งผ่านก็แอบถ่ายรูปหน้าวัดจากในรถ...อิอิ
ข้างรถรถเราก็รถทหาร ข้างซ้ายวัด...โหยได้บรรยากาศดีจัง...
เมื่อก่อนตอนที่ขับรถมาทำงานช่วงแรก ๆ แล้วต้องขับรถข้ามทางรถไฟ เสียวจังกลัวรถดับบนทางรถไฟ..
แต่ตอนนี้สบายมาก..ก็ขับมาปีกว่าแล้วนี่หว่าเรา

 

ที่ทำงาน

รถไฟมาแล้ว.....ไว้ต้นคูนโตแม่จะพานั่งรถไฟเล่นกันดีกว่า...

สองข้างทางขนาบไปด้วยท้องนาและป่ายาง สวยจัง
อากาศก็ดี ไม่มีมลพิษ....แต่มันไกลจังเลยวุ้ย...

ขับไปมัวแต่มองข้างทางเพลิน ลืมระวังตัวเอง....มีแต่คนเตือนว่าเวลาขับรถต้องคอยระวัง ถ้าช่วงไหนเปลี่ยว ๆ ก็ให้ขับเร็วๆ ให้ระวังรถมอเตอร์ไชค์ ถ้าเกิดมีรถที่นั่งซ้อนสองคนมาข้าง ๆ รถเรา ....ทำไงดีหว่า....

 

ที่ทำงาน

มีพระนอนองค์ใหญ่มาก ผ่านทุกวัน...แต่ยังไม่เคยเข้าไปไหว้เลยเรา...ได้แต่สาธุในใจ...

เจอด่านสกัดแล้ว..มันต้องลดความเร็วซะหน่อย...ทางลาดลงเนินซะด้วย....ตอนที่มาทำงานแรก ๆ นึกในใจเราจะขับผ่านไปได้หรือป่าววะ....เสียว...เหมือนตอนข้ามทางรถไฟเลย...แต่ตอนนี้สบายมาก ก็มันมีหลายด่านไม่ใช่แค่ด่านเดียวนี่...

ช่วงนี้เข้าเขตหมู่บ้านแล้ว ไม่เปลี่ยวแล้วเรา มีชาวบ้านกำลังเก็บน้ำยางด้วย รถคนมารับซื้อ ป่ายางช่วงนี้สวยจังเหมือนในหนังฝรั่งเลย ใบสีแดง ๆ ร่วงลงตอนลมพัดมาเบา ๆ ชอบจัง อีกสักพักพอใบร่วงหมด ก็จะเหลือแต่ต้นสวยไปอีกแบบ...

ซ้ายที ขวาที วนไปวนมา ถึงจนได้...เลี้ยวสุดท้ายก่อนถึงเป้าหมายของทุกวัน.....ถึงแล้วทีทำงานแม่...ตั้งอยู่ท่ามกลางป่ายาง...ไม่มีบ้านคนอยู่เลย......ใช้เวลาขับรถ 1 ชั่วโมงพอดีเลย...

แม่เคยพาต้นคูนมาที่ทำงานสองสามครั้งแล้ว ต้นคูนจำไม่ได้หรอก ก็มาครั้งแรกตอนต้นคูนยังไม่ครบเดือนเลย แถมยังหลับตลอดทาง มาให้น้อง ๆ ที่ทำงานเล่น.. ครั้งที่สองต้นคูนห้าหกเดือนแล้วมั้ง แต่ก็หลับเหมือนเดิม .......

เฮ้อ! เบื่อขับรถจังเลย  ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้ย้ายซะทีนะ....




 

 


 

 

     Share

<< ไปหาดใหญ่...ลอยกระทงบนถนนไปทำงานแล้วนะ >>

Posted on Tue 7 Nov 2006 22:23
 

Comments

I cannot tell a lie, that really hedple.
Oxana   
Mon 22 Jul 2013 0:35 [2]
 

Na glua jung leauy.. ra wang tua duay na kha..
Ohsie   
Mon 6 Nov 2006 12:18 [1]

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh